De eerste poging was helaas van korte duur. Het plan was dat Bas en Jorg zouden starten als klimteam en Vincent en Saskia erachteraan als haulingteam. Zij volgden jumarend met een haulbag op hun rug. Na een heikelijke traverse over vereist sneeuw op schuine rotsplaten maakte Bas een relais van mephaken aan de start van de route. Aan dit relais konden we onze D-schoenen verwisselen voor klimschoentjes. Jorg pakte dapper de eerste lengte van de Noord-west pijler. De originele instap zag er niet zo aantrekkelijk uit, dus verkozen we een mooie crack, zo een 5 meter verder. Deze was wel wat pittiger, zo’n 5c, maar beter af te zekeren en sneeuwvrij! Het vrijklimmen ging al meteen moeizaam, omdat we enorm koude voeten hadden. We hadden de fout gemaakt om voordat de zon in de wand kwam te starten met klimmen, maar hierdoor was het gewoon te koud om de lengte volledig vrij te klimmen. Bas was net aangekomen op het relais, toen het weer omsloeg. Balen…., dan maar een static laten hangen en afdalen. We waren inmiddels zo vermoeid van al het klimgear naar kamp 2 zeulen, dat we de dag erna afdaalde naar base-camp voor een paar hersteldagen.

   Jorg in de 1e lengte